W jaki sposób zabawa uczy dziecko wytrwałości?

Zabawa jest bardzo ważna w życiu małego człowieka – uczy ona wyrażania emocji, różnych zachowań i komunikacji z innymi dziećmi. Bawienie się z rówieśnikami czy rodzicami może utrwalać pozytywne zachowania ale również mieć wpływ na powielanie negatywnych schematów. Wytrwałość i cierpliwość to cecha istotna w życiu człowieka (dorosłego ale i dziecka). Pozwala ona czekać na swoją kolej spokojnie, rozumieć, że nie wszystko można (i trzeba) mieć od razu. Wytrwałość to nie poddawanie się, nawet gdy coś nam nie wychodzi. Tę cechę pielęgnują zabawy z Prywatnym Przedszkolu w Gorzkowie. Opiekunowie mają wiedzę i umiejętności związane z rozwojem dziecka w wieku przedszkolnym, dlatego uczą dzieci poprzez różnego rodzaju gry, prawidłowych zachowań społecznych.

Wytrwałość – cecha kształtowana już w przedszkolu

Na pewno każdy z nas widział matkę, która starała się spełnić każdą zachciankę dziecka. Kupowanie drogich zabawek, robienie wszystkiego, czego dziecko zażąda nie ma nic wspólnego z rozsądnym zajmowaniem się swoją pociechą. Owszem dziecku trzeba poświęcać czas, angażować się w jego wychowanie, ale trzeba też uczyć je, że nie wszystko można mieć od razu i nie każdy da się ubłagać. To bardzo widać później w szkole. Dzieci czasem nie umieją pogodzić się z gorszą oceną, ponieważ zawsze otrzymywały pochwały.

Dziecko można uczyć wytrwałości konsekwencją. Obietnice rodzica nie powinny zawodzić dziecka, ale powinny być dotrzymywane. Jeśli obiecał rower na urodziny to nie powinien kupować go wcześniej. Dziecko dzięki konsekwencji rodzica uczy się czekać i być cierpliwym.

Przedszkolak może mieć problem z czekaniem – to naturalna cecha tego etapu rozwoju. Warto obserwować postępy, wspomagać kształtowanie cierpliwości, ale być cierpliwym. Nic nie dzieje się od razu. To wymaga czasu. Wspierająco działają puzzle, które trudno ułożyć. Warto również pilnować, by dziecko kończyło zaczętą czynność. Jeśli zaczęło oglądać bajkę, niech obejrzy ją do końca. Przedszkolak często zmienia obiekty swojego zainteresowania i nie wie czym chciałby się w danej chwili zajmować. Warto wspomagać go, by uczył się finalizować rozpoczęte czynności i być cierpliwym.