administratorCzym są webowe aplikacje progresywne?
Webowe aplikacje progresywne, znane pod skrótem PWA, oznaczającym Progressive Web Apps, to aplikacje internetowe, które działają na takiej samej zasadzie jak strony internetowe, lecz wyglądem przypominają tradycyjne aplikacje natywne. Wraz z rozwojem urządzeń mobilnych oraz bezprzewodowym dostępem do internetu na urządzeniach mobilnych aplikacje webowe stają się coraz bardziej popularne.
Jak działają aplikacje PWA?
Ich działanie opiera się na zainstalowanych w urządzeniach mobilnych przeglądarkach internetowych. Dzięki temu pobiera się je na smartfony najczęściej bezpośrednio ze stron internetowych, a nie ze sklepów z aplikacjami, tak jak to wygląda w przypadku aplikacji natywnych. Mimo tego, że do funkcjonowania na urządzeniach mobilnych wymagają one przeglądarek internetowych jak Chrome, Opera czy Firefox, mogą one działać w trybie offline.
Podobieństwa aplikacji progresywnych z aplikacjami natywnymi
Dla niewtajemniczonych aplikacje PWA mogą być nie do odróżnienia z aplikacjami natywnymi. Zwłaszcza, że posiadają one swoje ikony, które osadzają się na pulpitach smartfonów, umożliwiając włączenie aplikacji. Choć działają w przeglądarkach internetowych, podczas korzystania nie wyświetla się u góry pasek z adresem URL, jak to jest w przypadku stron internetowych. Tak jak było wspomniane wcześniej, webowe aplikacje progresywne nie wymagają stałego dostępu do internetu, ponieważ wyświetlają informacje, które automatycznie aktualizują się i zapisują, gdy udostępnione jest wi-fi lub dane komórkowe. Aplikacje webowe umożliwiają także pojawianie się użytkownikowi powiadomień Push Notification.
Co odróżnia webowe aplikacje od natywnych?
To, co odróżnia webowe aplikacje progresywne od mobilnych aplikacji natywnych to to, że nie wymagają instalacji na smartfonie. Proces ich tworzenia także jest uproszczony, co przekłada się na niższe koszty związane z ich produkcją. Wszystko to głównie za sprawą, wcześniej już wspomnianego, funkcjonowania na bazie przeglądarki internetowej. Pozwala to zespołowi projektowemu na napisanie aplikacji webowej w jednym kodzie źródłowym, który będzie działał zarówno na Androidzie, iOSie czy innym systemie operacyjnym. W przypadku aplikacji natywnych dla każdego systemu aplikacja musi być napisana osobno, co generuje dodatkowe koszty oraz czas.
